Home
Informatie
Betje Wolff
Westerhem
Nieuws
Nieuwsarchief
Exposities
Publicaties
Historie
Contact

Nieuw 'uithangbord' voor Agrarisch Museum Westerhem

In een museum als Het Agrisch Museum in Westerhem staan natuurlijk allemaal historische gebruiksvoorwerpen, die bezoekers op een attractieve manier laten ruiken aan het leven van de boeren in vorige eeuwen.

Maar niet alles wat er binnenkomt is oud. Zo werd door de technische vrijwilligersploeg van het museum onlangs een spiksplinternieuwe blikvanger gemaakt, naar een 'achterkret' van een zogenaamde speelwagen. Er moet nog een plaatsje voor gevonden worden om bezoekers of voorbijgangers opmerkzaam te maken op de aanwezigheid van dit mooie attractieve museum aan de Middenweg in Middenbeemster. Speelwagen
Weliswaar staat er op het bord een andere tekst dan die op de speelwagen, die model heeft gestaan voor het ontwerp. Deze speelwagen valt te bewonderen in het museum zelf en de tekst luidt:

Al die mij ziet en niet mag lijden
Die keert zich om en laat mij rijden
Al is de weg ook recht of krom
Ik rij maar voort en zie niet om
Zowaar, een wijze spreuk. Het zal de oorspronkelijke eigenaar gepast hebben.
Zoals de naam al doet vermoeden werden dergelijke speelwagens gebruikt voor een uitje met een vrolijk boerengezelschap.
Het gebeurde vaak dat dergelijke wagens een mooie voorstelling, spreuk of rijmvers hadden. Het museum heeft nog een paar voorbeelden daarvan in bezit. Zo luidt een andere achterkret: "Wie vecht op een koe, geeft er één toe", eveneens zo'n echte boerenwijsheid.

Stallamp
Een nieuwe aanwinst uit vervlogen tijden is de stallamp, die in de koestal van het museum is opgehangen. Het 'glas' in de lamp is van koehoorn. In de tijd dat deze stallamp gemaakt werd, zo tegen het eind van de 18de eeuw, werd nog geen mica gebruikt. De lamp was eigendom van dijkgraaf Dik Nobel en werd nu door zijn erfgenamen aan het museum geschonken.


Zo komt Westerhem dus ook aan zijn schatten.

 

Gortla
En verder is het museum trots op de nieuwe gortla, die bij een veiling op de kop kon worden getikt. De gortla zag er toen nog niet uit!. Aan het handgesmede hang- en sluitwerk ontbrak nogal wat en het nogal haveloze uiterlijk had een Hindeloper karakter. Dat past natuurlijk niet in een Noord-Hollands museum.
Maar al weer de technische vrijwilligersploeg heeft het voorwerp grondig onder handen genomen. De gortla werd op een speciale manier geschilderd in de stijl van het tafelkastje dat in het woonkamertje in de stolp staat.