Complimentprijs Historisch Genootschap Beemster voor Adrie en Astrid Oud

Tijdens de jaarvergadering van het Historisch Genootschap Beemster op woensdag 25 maart werd door voorzitter H.Komin voor de derde keer de jaarlijkse complimentprijs uitgereikt aan Adrie Oud, eigenaar van boerderij Beemsterlust aan de Jisperweg 74.

Komin verklaarde verheugd te zijn dat het in 2005 een schitterend gerestaureerde boerderij betrof, waarvan de gevel weer teruggebracht was naar die van het bouwjaar in 1870. Statussymbool van die tijd en ook specifiek Beemsters waren de tuindeuren in de voorgevel. Deze zijn volledig gehandhaafd. Ook de kleur verf is authentiek en de tuin past heel goed bij het geheel.

Complimentprijs
Het Historisch Genootschap Beemster kent sinds 2003 de complimentprijs toe. Deze wordt sindsdien tijdens de algemene ledenvergadering toegekend aan een persoon die eens in het zonnetje gezet behoort te worden voor een actie of verdienste die als waardevol beschouwd kan worden voor de cultuurhistorie van de Beemster.
Deze prijs ging in 2003 naar de heer M.P.J.de Rooij (restauratie oude school tot woonhuis waar ook met inachtneming van de originele staat gewerkt was) en in 2004 naar Nienke Schermerhorn.

De complimentprijs bestond in 2005 eveneens weer uit een prachtig keramiek, gemaakt door de Beemster kunstenaar Bob Ernsting

Verbouwereerd
Het had nogal wat voeten in aarde gekost om de nietsvermoedende om Adrie Oud naar de vergadering van het Historisch Genootschap te krijgen. Hij was dan ook stomverbouwereerd dat aan hem deze prestigieuze prijs kreeg overhandigd.
Ook zijn vrouw Astrid wist niet wat ze hoorde toen ze 's avonds thuis kwam en het prachtige bord met het mooie bouquet op tafel aantrof. Zij was verhinderd door een andere afspraak. Toen haar Adrie haar vertelde dat zij met z'n tweetjes toch een bijzondere prestatie hadden geleverd die beloond was, wist ze ook even niet niet wat ze er van moest denken. Er was namelijk geen oorkonde bij waarop ze dat nog eens even rustig konden nalezen en tot hun door te laten dringen welke eer hen nu te beurt gevallen was..
Ja, ze hadden de voorgevel van hun stolp, waar ze vier jaar geleden zijn ingetrokken, onder handen genomen: de ramen en deuren laten restaureren en geverfd en een beschoeiing langs de slootkant aangebracht en het erf voor de boerderij onder handen genomen. Maar wat was daar nu zo speciaal aan? Het was gewoon uitvoeren van achterstallig onderhoud en dat was bitter hard nodig. Het is immers geen pretje om in een oude boerderij te wonen, die niet warm te stoken valt. Nieuwe ramen en deuren helpen al een beetje tegen de tocht, maar eigenlijk is de hele stolp hard aan een algehele restauratiebeurt toe
Comfort
'Ik snak wel eens naar het comfort van een gewone moderne woning', zegt Astrid. 'Maar dit oude spulletje is van de vader van Adrie en wij wilden boeren. Dus toen vader Oud overleden was en moeder naar Middelwijck, hebben wij het bedrijf overgenomen en daarbij hoorde uiteraard de stolp waarin we moesten gaan wonen.
Er zijn maar twee kachels in dit grote huis en het is hier berenkoud als het vriest. Ook de schoorsteen slaat door vocht alle kleuren van de regenboog uit, maar voornamelijk bruin natuurlijk. Die schoorsteen moet er eigenlijk helemaal uit. Maar verder is het 's zomers natuurlijk prachtig wonen met dat wijdse uitzicht over de land. Het opknappen van deze stolp kost echter enorm veel geld, maar we gaan stapje bij stapje het geheel aanpakken."

"Ja, zegt Adrie, maar eerst zijn we nu bezig met de boomgaard. De wil ik absoluut niet missen. Die hoort zo bij de boerderij. De bomen zijn inmiddels al gesnoeid en van het najaar komen er nieuwe fruitbomen bij. Daarmee moeten we dus even wachten want de herfst is het beste plantseizoen. Ik heb de hele zomer nog om me te oriënteren welke soorten oude rassen hoogstamfruitbomen we nemen. Het moet wel hoogstam zijn, want hier lopen immers ook de beesten en die zouden zich te goed gaan doen aan laaghangend fruit. Ik ga met Open Dag dan ook eens kijken in de Collectieboomgaard van de POM aan de Middenweg/hoek Volgerweg. Die staat dan open voor publiek, heb ik gehoord en daar zal ook voorlichting worden gegeven.

Woelige tijden
"De boerderij is dus in 1871, zo tegen het eind van de negentiende eeuw gebouwd De ene na de andere statige boerderij verrees toen in het boerenland als vervanging van het origineel dat wellicht nog van vlak na de droogmaking in de eerste helft van de zeventiende eeuw werd opgetrokken.
De opdrachtgevers voor de bouw hadden veel profijt van de oorlogen die overal in Europa werden gevoerd. Er was immers voedsel nodig voor de legers. Dus verdienden de toenmalige agrariërs daar goed geld aan en hadden daarom wel wat centjes in hun oude sok om te besteden aan de bouw van een hele nieuwe nieuwe stolp. Zo kreeg de te bouwen nieuwe boerderij aan de Jisperweg een zeer welstandige uitstraling: en kwamen in de voorgevel wel twee openslaande deuren met daarboven en ter weerszijden ervan, twee grote ramen met prachtige ornamenten.

De gevelsteen die is ingemetseld tussen de twee openslaande deuren verhaalt over die woelige tijden, waarbij de boeren zijde sponnen

.

Metselwerk
Een ander voorbeeld van de toenmalige uiting van welstand is volgens Astrid, naar ze heeft horen zeggen, de manier waarop de stenen gemetseld werden. Niet allemaal dezelfde stenen maar laag om laag smalle en bredere steentjes.
Adrie en Astrid Velzeboer zijn nog een jong boerenechtpaar, dat het er voor over heeft om geld in hun stolp en bedrijf te stoppen om zo nog een hele poos te kunnen blijven boeren. Ook een nieuwe melkstal stond op het verlanglijstje en dat was eveneens een kapitale investering. De tijden zijn niet meer van weleer dat er zo goed verdiend werd dus met de volgende restauratie van de boerderij moet nog even gewacht worden, maar ze zijn wel van plan om daarmee door te gaan. Of één van hun twee zonen (of dochter) later ook nog de ambitie heeft om het bedrijf voort te zetten is echter nog maar de vraag.