Ati Emmerik vereeuwigde Betje Wolff in brons.

Het stond al een paar weken in de tuin van Museum Betje Wolff, het aardige bronzen beeldje dat kunstenares Ati Emmerik ter ere van Betje Wolff, de vernieuwende schrijfster uit de 18de eeuw, heeft gemaakt.
Op woensdagmiddag 15 juni werd het door wethouder Joke Benningen-Harlaar ten doop gehouden.

Betje woonde als piepjonge echtgenote van ds. Adrianus Wolff van 1759 tot 1799 in de voormalige pastorie, thans museum. In haar schrijfkamertje 'Kippenrust', dat nog steeds een belangrijke plek in Museum Betje Wolff is, begon zij haar opmerkelijke gedachten recht voor z'n raap over de wereld uit te storten. Begrijpelijk dat ze daarbij nogal eens op lange tenen trapte, maar dat bezorgde haar wel eeuwenlange bekendheid en roem. Beemster, uiteraard trots op zijn beroemde literaire bewoonster van weleer, wilde ter gelegenheid van de 200ste sterfdag van Betje Wolff haar alle eer bewijzen en nodigde Ati Emmerik uit een mooi beeld te maken, dat aan museum Betje Wolff geschonken zou worden.

Onthulling
Het ging er heel gemoedelijk aan toe, deze officiële plechtigheid, waarbij alleen medewerkers van het Historisch Genootschap Beemster, raadsleden en enkele fotografen aanwezig waren. Speciale gast was uiteraard de beeldhouwster zelf. Gelukkig bleek er in de kille lente van 2005 een van de zonniger dagen te zijn 'geprikt'. Zo kon de bijeenkomst ter gelegenheid van deze feestelijke activiteit traditiegetrouw in de lommerrijke pastorietuin van het museum plaatshebben.

Lommerrijk
Betje had zich geen mooiere plek voor het beeld ter ere van haar nagedachtenis kunnen wensen. Onder de grote moerbeiboom heeft ze een volledig zicht op de fraai onderhouden pastorietuin. Niet dat ze daarvan doordrongen lijkt te zijn, want Betje leest! Helemaal verzonken in haar boek zullen bezoekers van het museum haar aantreffen. Ze zullen op de sokkel de kernachtige tekst kunnen lezen van de schrijfster Pam Emmerik. Deze schrijfster, die helaas niet aanwezig kon zijn, heeft in 1998 de tweede Betje Wolffprijs voor literatuur gekregen.

De tekst luidt:
Vrolijk geestig gevoelig zeer belezen hardwerkend nooit kunstmatig sterk van wil hartstochtelijk trouw arbeidzaam opgewekt sprankelend eerlijk soms frivool bijzonder vrije geest wonderlijke scherp tegen enghartigheid tegen schijnvroomheid uiterst meedogend sappig kernachtig

Laatste keer
Wethouder J.Benningen-Harlaar memoreerde de geschiedenis van de Betje Wolffprijs, een belangrijke literatuurprijs voor aankomende schrijfsters. Het was in 1988 een initiatief van de Gemeente Beemster. In 1992 is de prijs voor het eerst toegekend aan Fleur Bourgogne. Het was de intentie om deze prijs elke vijf jaar toe te kennen en zo was het in 1998 Pam Emmerik die de prijs in de tuin van het museum in ontvangst kwam nemen.
Helaas staat de toestand van gemeentekas het niet meer toe om nogmaals de Betje Wolff Literatuurprijs uit de loven. Ook het kunstproject 'Kleinbeeld' moest worden afgeblazen. Omdat de gemeente in de begroting al een aantal jaren een bedrag op de begroting daarvoor bestemd had, zat er nog wat in de pot. Besloten werd om van dit allerlaatste gereserveerde bedrag nog een bijdrage aan de kunst te doen en een Beemster beeldhouwer opdracht te geven een mooi beeld te maken.